¿TE IMAGINAS UN CURSO DE VIOLÍN EN UNA ISLA?
Mostrando entradas con la etiqueta MÚSICA TRADICIONAL GALEGA. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta MÚSICA TRADICIONAL GALEGA. Mostrar todas las entradas
jueves, 14 de junio de 2012
viernes, 27 de noviembre de 2009
jueves, 19 de noviembre de 2009
jueves, 29 de enero de 2009
Roi Adrio: Bombo e tamboril ó mesmo tempo...
Aquí deixamos unha boa mostra do repertorio técnico de Roi Adrio.
No vídeo acompaña ó magnífico gaiteiro Alberto Coya.
No vídeo acompaña ó magnífico gaiteiro Alberto Coya.
lunes, 24 de noviembre de 2008
martes, 16 de septiembre de 2008
sábado, 30 de agosto de 2008
Artículos de prensa

Artículo publicado por: La Voz De Galicia el 04/11/2005.
Haz click AQUÍ para acceder al artículo original
sábado, 24 de mayo de 2008
CANCIONEIROS GALEGOS

CANCIONEIRO CASTO SAMPEDRO Y FOLGAR
Casto Sampedro y Folgar, (Redondela, 15 de novembro de 1848 - Pontevedra, 8 de abril de 1937) foi un folclorista e investigador da arqueoloxía galego.
Os seus pais, Ramón Sampedro e Asunción Folgar, tiveron en total nove fillos dos cales Casto era o máis pequeno. A súa familia, era veciña desta vila e grazas aos estudos do proprio Casto temos datos dabondo sobre a familia paterna, que investigou ansiosamente. Porén só sabemos que a familia de súa nai procedía de Santiago. Por parte do pai hai datos que indican que esta estaba afincada en Redondela e que aparecía moi unida á vila desde o século XVIII. Ademais hai que ter en conta que pola parte paterna xa desde o seu bisavó todos os homes da familia estiveron vinculados ao mundo das leis, dato importante e de sumo interese para a súa biografía.
O autor comezou a carreira eclesiástica, como o seu irmán Ricardo, primeiro no Seminario de Tui e logo no de Ourense, lugar onde se inicia como músico. Á saída do Seminario vai á facultade de Dereito da Universidade de Santiago de Compostela, rematando a licenciatura en 1872 e matriculándose como avogado en Redondela. En 1875 opúxose ás actitudes do xuíz de 1ª instancia e isto fixo que se trasladase á cidade de Pontevedra. Nesta cidade abriu o seu bufete e casou con Josefa Mon y Londa, filla de Alejandro Mon, coa que tivo sete fillos, ningún deles con descendencia e todos letrados.
Na súa casa, D. Casto tiña un despacho onde se atopaba unha das mellores bibliotecas de Galiza con obras sobre arqueoloxía, historia e folclore. Alí, ademais, sucedían concorridas tertulias de xente de pé que entraba e saía continuamente da casa do autor pontevedrés.

Fundou a Sociedad Arqueológica de Pontevedra en 1894, lugar onde recuperou e axuntou valiosísimos fondos arqueolóxicos, epigráficos, heráldicos, Foi un grande erudito do seu tempo e un dos mellores formados. xa que tiña coñecementos das linguas clásicas, dominio da epigrafía e da paleografía, ademais de ser un excelente musicólogo. O Cancionero musical de Galicia foi un dos seus mellores traballos. Tamén foi o mellor heraldista galego da súa época. Interesouse moito polos distintos gremios, a súa forma de traballar, os contratos, o léxico que empregaban,...
Entre os recoñecementos que aceptou, algo estraño porque non quería ningún tipo de recoñecemento público, destaca ser membro Numerario Fundador da Real Academia Galega, correspondente da de Historia e Belas Artes, presidente da Comisión de Monumentos, Cronista da Provincia e primeiro director do Museo Provincial de Pontevedra, Deputado Provincial e Vicepresidente da Corporación...
Polo demais, na súa personalidade destaca a súa modestia, xa que non lle gustaba participar en actos públicos, nin asinar as obras que el escribía, así como artigos. Por este motivo se conservan tan poucas obras del, xa que non se sabe con certeza cales foron as obras que eran propiamente del. Si se sabe que son da súa autoría o Cancionero Musical de Galicia, algúns artigos e un poema en galego elaborado na súa época de mocidade, en 1872, en Vigo. Todo o labor realizado por Casto Sampedro y Folgar tiña que ver co interese que lle suscitaba todo o que xiraba ao redor do coñecemento de tradicións, historia, cultura e antropoloxía en xeral. Por esta razón é moi comprensíbel que fose el e non outro a persoa que iniciou a recolleita do Cancionero Musical de Galicia que a continuación se comenta moito máis polo miúdo. Todos os seus intereses encamiñábano a poder elaborar unha obra de tan grande magnitude.
Tamén é importante mencionar a actitude cordial que mantiña coa xente da que adoitaba estar rodeado e a especial relación que mantivo con Said Armesto, a persoa que colaborou con el na elaboración do Cancionero Musical de Galicia. Por outra parte, el foi un dos que impulsou a famosos debuxantes e fotógrafos que por aquela época colaboraban na Sociedad Arqueológica con Casto Sampedro. Hoxe moitas das obras destes fotógrafos consérvanse, en certo sentido, grazas á figura deste autor.
Para rematar esta biografía non se pode deixar de mencionar, que a nivel histórico, a figura de Casto Sampedro y Folgar, foi a continuación de Manuel Murguía, feito que indica a grande importancia que debía de ter o autor na época xa que foi considerado o sucesor de Murguía tras a súa morte. Por outra parte, mantivo tamén contacto con personaxes como Castelao, a quen animou a continuar co debuxo e coa arte da caricatura.
Foi, pois, un figura de suma importancia no século XIX e nos inicios do século XX. Morreu na casa dos xardíns de Pontevedra que levan o seu nome o 8 de abril de 1937 con máis de 90 anos de idade.
Tendo en conta a súa obra non se pode deixar sen comentar a importancia que constitúe o seu cancioneiro xa que ten como característica principal a conservación da música e a descrición dalgunhas danzas, feito realmente interesante se se teñen en conta as datas en que foi realizada a recolleita e a posterior compilación (fins do XIX) e os escasos medios con que debían contar Sampedro e os seus colaboradores para este fin.
A obra é pois unha boa mostra de diferentes cancións recollidas por unha boa parte de Galiza incluíndo tanto as letras como a música e, ás veces, a danza que as acompañaban.
DESCARGAR CANCIONEIRO

JESÚS BAL Y GAY
Jesús Bal y Gay (Lugo, 1905 - Torrelaguna, Madrid, 1993), compositor y musicólogo español
Comenzó sus estudios musicales en su ciudad natal. Allí entabló contacto con el grupo de la revista Ronsel en cuya editorial publicó Hacia el ballet gallego (1924), ensayo que supuso su lanzamiento a la vida literaria profesional. Empezó entonces un ambicioso proyecto, Cancionero gallego, que no vería la luz hasta 1974. Se trasladó a Santiago de Compostela para estudiar Medicina, pero lo dejó todo para acudir a Madrid, donde, en 1924, ingresó en la Residencia de Estudiantes
Vivió en la Residencia entre 1925 y 1933, siendo un activo colaborador de la misma. En ella organiza el servicio de música y trabaja denodadamente en actividades de la Junta de Ampliación de Estudios, gracias a la cual puede seguir recogiendo su monumental Cancionero gallego (cuyos contenidos fueron posteriormente aprovechados por grupos musicales como Milladoiro y otros). Pero en su labor etnomusicológica se aventuró también por la música popular extremeña y por el repertorio hispano de los siglos XVI y XVII. Formó parte del Centro de Estudios Históricos que dirigía Ramón Menéndez Pidal. Pero fue la Residencia de Estudiantes la que le abrió las puertas de la música de vanguardia, pues allí coincide con Francis Poulenc, Maurice Ravel, Ígor Stravinski o Manuel de Falla. Conoce además en ella a la pianista Rosa García Ascot, alumna de Enrique Granados y Manuel de Falla y miembro del Grupo de los Ocho que será en el futuro su esposa.
En 1926 empieza a tratar más asiduamente a Falla y a partir de 1927 se implica en el Seminario de Estudios Gallegos y trata a los jóvenes intelectuales y artistas en torno a él reunidos. Colabora en prensa, principalmente desde las páginas de El Pueblo Gallego de Vigo. La publicación del texto Las 30 canciones de Lope de Vega le vale al compositor una invitación para viajar a la Universidad de Cambridge, hacia donde marcha en 1935 como lector de español y en donde permanece tres años. No pudiendo volver a España debido a la Guerra Civil, en 1938 se exilió en México, donde fue acogido por el presidente Cárdenas. Su esposa se reuniría con él más tarde, pues permaneció en París para asistir a clases con Nadia Boulanger.

En México se constituyó en uno de los pilares de la cultura musical junto a Adolfo Salazar y allí desarrolló una prolífica y poco conocida labor como musicólogo, ensayista, traductor, colaborador en prensa y compositor, entre muchas otras actividades, que le convirtieron en referente de la vida musical mexicana. Allí también comenzó su íntima amistad con Ígor Stravinski y su mujer Vera. El músico, junto a su esposa y Vera Stravinski, abren la primera galería de arte privada en México, Diana, en la que exponen figuras como Remedios Varo o Leonora Carrington. Participa además en la radio y en el departamento de investigaciones musicales de la Universidad Autónoma, y colabora como crítico musical en El Universal y en Excelsior. Fue considerado una especie de apóstol de la vanguardia por la influencia de su gran amigo Stravinski. En México estrenó algunas de sus obras como Serenata o El ballet don Quijote y publicó el Cancionero de Upsala, Tesoro de la música polifónica en México o un estudio sobre Chopin.
Volvió a España en 1965, donde, tras una primera etapa de éxitos y el estreno de algunas de sus obras, fue, exceptuando algún reconocimiento u homenaje puntual, cayendo paulatinamente en el olvido. Víctima de una economía maltrecha, ingresa junto a su esposa en una residencia de ancianos en Torrelaguna, donde muere en 1993. Su mujer le sobreviviría casi una década, falleciendo con cien años en 2002. Ambos descansan en el cementerio de la localidad madrileña. Su sobrino-nieto Javier Arias fue también compositor.
Escribió además La música en la Residencia (México 1963), varios ensayos musicales, como los dedicados a Chopin o Debussy. Entre sus transcripciones de música antigua y popular se cuentan 30 canciones de Lope de Vega editadas por la Residencia en 1935, y el Cancionero de Upsala, editado en México. Compuso, entre otras, Serenata para orquesta de cuerda (1942) y Concierto Grosso en homenaje a Juan Sebastián Bach, su última composición.
En la Residencia de Estudiantes se custodia su archivo, formado por un rico epistolario internacional con músicos de su tiempo, representantes de la Institución Libre de Enseñanza e intelectuales gallegos, y transcripciones de polifonía clásica y de su recogida de canciones extremeñas, así como estudios inéditos sobre los vihuelistas españoles del siglo xvi, y todo el material del Cancioneiro Galego. También hay manuscritos de la mayor parte de sus composiciones originales, entre ellas una inédita Oda a Don Quijote y transcripciones de músicas ajenas: Chávez, Stravinski, Falla, Nikolay Rimski-Kórsakov, Rosa García Ascot. Hay recortes de sus colaboraciones periodísticas de crítica musical desarrolladas en México, y un borrador de un libro sobre Falla.
DESCARGAR CANCIONEIRO
lunes, 12 de mayo de 2008
III CERTAME DE GAITEIROS SOLISTAS MANUEL DOPAZO

1º_ Pablo Devigo Vázquez (Castro Caldelas) con 1.500 €
2º_ Gonzalo M. Abelairas Lemos(Ourense) con 700 €
3º_Pablo Seoane Méndez (Teo)con 500€
O premio especial á mellor peza interpretada de Manuel Dopazo recaeu en
Pablo Devigo Vázquez (Castro Caldelas) con 750€
A destacar o alto nivel amosado polos particpantes do III Certame Manuel Dopazo.
Agradecer á organizacón a súa laboura e tamén a numerosa asistencia do público de Bandeira.
A título personal agradecer a Dopico que me acompañou co tamboril na jota e na muiñeira con un ensaio previo de 4 minutos....
Dopico, vaia liada! eres un crack! jajaja :)
Tamén agradecemento para Xosé Casal Creo por ensinarme a súa "Xota para Lía"
VÍDEOS DOS FINALISTAS
Pablo Devigo concurso de Soutelo 2007 parte 1
Pablo Devigo concurso de Soutelo 2007 parte 2
Pablo Devigo concurso de Soutelo 2007 parte 3
Gonzalo Abelairas Video 1
Gonzalo Abelairas Video 2
Gonzalo Abelairas Video 3
Se comparamos os videos de Pablo Devigo con Dani Bellón observaremos como se parecen ambos estilos e que ben poderían ser compatibles.
Imaxinade a ambos tocando xuntos...molaría eh?
Daniel Bellón-Concurso Soutelo 2004
Daniel Bellón - Concurso Soutelo 2006
Concurso " Constantino Bellón " 2005
martes, 15 de abril de 2008
Edelmiro Fernández en el Trofeo McCrimmon, Lorient
Como cada año en el Festival Intercéltico de Lorient se celebrará el Trofeo McCrimmon (antiguo trofeo Macallan) en el que compiten gaiteiros asturianos, gallegos y bretones.
Os dejamos con el ganador del año pasado, Edelmiro Fernández (ya ha ganado unos cuantos..)
Edelmiro Fernández. Lorient 2007
Os dejamos con el ganador del año pasado, Edelmiro Fernández (ya ha ganado unos cuantos..)
Edelmiro Fernández. Lorient 2007
sábado, 8 de marzo de 2008
ANTÓN CORRAL y el "GRUPO DIDÁCTICO"

D. Antón Corral Martínez
Nace en la ciudad de A Coruña el 11 de julio de 1936. A los 2 años de edad su familia se traslada a una aldea de la provincia de Lugo, concretamente a Sta. Marta. A partir de los 5 años de edad, se traslada a Lugo en donde desarrolla toda su infancia.
Los primeros contactos con la música los recibe en un colegio de Lugo, llamado Sto. Anxo, en donde empezó su formación como instrumentista de cuerda, concretamente la Bandurria.Aquí empezaría su inquietud por el instrumento tradicional, siendo su primer maestro Antonio Sandar componente del grupo tradicional "Os Amigos de Lugo".
Su primera actuación fue con un grupo de jóvenes llamado "Os Garabullos do Alto".
Con 17 años entra como voluntario en la Banda Militar tocando el clarinete. Después de licenciarse, se introdujo de lleno en el mundo de la gaita, y toca con "Os Modernos de Lugo" y "Os Montes de Lugo" con los que tuvo mas participación.
Paralelamente tocaba con la Sección Femenina e impartía clases de gaita en "Cantigas e Frores".
Debido a problemas de salud, abandonó su profesión como agente comercial, empezando así su etapa como constructor de gaitas y otros instrumentos.
En el año 1974-75 empieza a ejercer de artesano por su cuenta en casa.
A raíz del fallecimiento de Paulino Pérez, artesano del Taller Escuela de la Diputación de Lugo, el pintor lugués Tino Grandío, gran amigo de Antón, lo convenció para desarrollar su labor en dicho taller.
En el año 1979 traslada su taller a Sta. Marta de Ortigueira.
Debido a la falta de apoyos económicos se trasladaría nuevamente a Lugo, en donde intentó formar un equipo con antiguos alumnos como Carracedo, Ramón Casal y su hijo Carlos Corral. Allí formaron un taller de artesanía llamado "Soutelo de Montes" ya que la intención de formar una cooperativa había fracasado.
En el año 1982 a través de su amigo Wenceslao Cabezas "Polo",presenta una exposición en la sala del Ayuntamiento de Vigo donde suscitó un gran interés, el cuál, se traduciría con su llegada a Vigo en el año 1983.
En Vigo realizó una labor "titánica" como maestro-artesano del "Obradoiro Escola de Instrumentos Populares" hasta el año 2000 en el que se retira.
Allí creó el "Grupo didáctico" y la banda de gaitas "Xarabal"
HAZ CLICK AQUÍ PARA VER DOCUMENTAL DE ANTÓN CORRAL
SI NO FUNCIONA CORRECTAMENTE PINCHA AQUÍ Y SELECCIONA EL PROGRAMA DEL 15/04/2008
Entre los numerosos premios y galardones que recibe Antón Corral, hay que destacar:
1º premio "Artesán distinguido" a nivel nacional. Madrid (1977)
1º premio "Diseño" del Ateneo de Ourense. Ourense (1983)
1º premio "Gaita de Ouro" del Ateneo de Ferrol. Ferrol (1996)
1º premio "Reconquista de Vigo". Vigo (1990)
1º premio de la crítica musical. Círculo Ourensán de Vigo. Vigo (2001)
Nombrado VIGUÉS DISTINGUIDO. Vigo (2001)
Grupo Didáctico:
De Antón Corral y sus colaboradores nació la idea de crear un "grupo didáctico musical" con la intención de divulgar los intrumentos musicales populares gallegos, motivado por el gran desconocimiento que de ellos existía, en cuanto a sus características musicales como de aspectos relativos a su construcción y otras peculiaridades.
El trabajo del grupo que hasta aquel entonces se centraba en una propuesta didáctico-musical se dirigía a los colegios y a las asociaciones culturales, transmitiendo mediante actuaciones en directo las actividades desarrolladas en el taller de construcción de gaitas de la "Universidad Popular de Vigo".
En sus actuaciones demostraban la gran riqueza y vesatilidad de la música tradicional gallega. El público podía disfrutar de los sonidos de la zanfona, requintas, una gran varidedad de instrumentos de percusión, gaitas con afinaciones diferentes, actuaciones de gaita y piano, conciertos de cámara, etc.
La idea del grupo didáctico ya inquietaba a Antón Corral desde su estancia en Ortigueira.
Finalmente el "Grupo didáctico de instrumentos populares gallegos" nace en Vigo en el año 1983.
Entre sus componentes destacan nombres como: Antón Corral, Carlos Corral, Carlos Núñez, Ramón Casal, Tiano Labraña, Xosé Carlos Villar "Bouza", Francisco Estévez "Chuco" y siempre apoyados por el genial gaiteiro Ricardo Portela.
Instrumentos Musicais Populares Galegos. Presentación 1988
Carlos Nuñez-Presentación do disco do Grupo Didáctico da UP
Carlos Nuñez. Presentación grupo didáctico.Il Pastor Fido.
Ricardo Portela. Presentación do disco do grupo didáctico
jueves, 6 de marzo de 2008
HISTORIA DA MÚSICA TRADICIONAL GALEGA 2
Artículo extraído de:
1º Historia da música tradicional e popular (curso 2006 - 2007)
C. Mus. Sup. Vigo Profesor: Xulio Alonso
Apuntes ordenados e clasificados por Cristian Silva.
-Artículo eliminado por non obter a autorización dos autores.
Interesados/as poñerse en contacto cos mísmos.
1º Historia da música tradicional e popular (curso 2006 - 2007)
C. Mus. Sup. Vigo Profesor: Xulio Alonso
Apuntes ordenados e clasificados por Cristian Silva.
-Artículo eliminado por non obter a autorización dos autores.
Interesados/as poñerse en contacto cos mísmos.
HISTORIA DA MÚSICA TRADICIONAL GALEGA 1
Artículo extraído de:
1º Historia da música tradicional e popular (curso 2006 - 2007)
C. Mus. Sup. Vigo Profesor: Xulio Alonso
Apuntes ordenados e clasificados por Cristian Silva.
-Artículo eliminado por non obter a autorización dos autores.
Interesados/as poñerse en contacto cos mísmos.
1º Historia da música tradicional e popular (curso 2006 - 2007)
C. Mus. Sup. Vigo Profesor: Xulio Alonso
Apuntes ordenados e clasificados por Cristian Silva.
-Artículo eliminado por non obter a autorización dos autores.
Interesados/as poñerse en contacto cos mísmos.
lunes, 3 de marzo de 2008
MÚSICA TRADICIONAL GALEGA 2: A TRIPARTICIÓN ENTRE MÚSICA CULTA, POPULAR E TRADICIONAL
Artículo extraído de:
1º Historia da música tradicional e popular (curso 2006 - 2007)
C. Mus. Sup. Vigo Profesor: Xulio Alonso
Apuntes ordenados e clasificados por Cristian Silva.
-Artículo eliminado por non obter a autorización dos autores.
Interesados/as poñerse en contacto cos mísmos.
1º Historia da música tradicional e popular (curso 2006 - 2007)
C. Mus. Sup. Vigo Profesor: Xulio Alonso
Apuntes ordenados e clasificados por Cristian Silva.
-Artículo eliminado por non obter a autorización dos autores.
Interesados/as poñerse en contacto cos mísmos.
MÚSICA TRADICIONAL GALEGA 1: MELODÍAS E RITMOS
Artículo extraído de:
1º Historia da música tradicional e popular (curso 2006 - 2007)
C. Mus. Sup. Vigo Profesor: Xulio Alonso
Apuntes ordenados e clasificados por Cristian Silva.
-Artículo eliminado por non obter a autorización dos autores.
Interesados/as poñerse en contacto cos mísmos.
1º Historia da música tradicional e popular (curso 2006 - 2007)
C. Mus. Sup. Vigo Profesor: Xulio Alonso
Apuntes ordenados e clasificados por Cristian Silva.
-Artículo eliminado por non obter a autorización dos autores.
Interesados/as poñerse en contacto cos mísmos.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)


